Harper Lee - IDŹ, POSTAW WARTOWNIKA | Niech sumienie będzie twoim strażnikiem

To się nazywa konfrontacja dzieciństwa z dorosłością, czyli dwa skrajnie różne wydania.

Maycomb, Alabama. Dwudziestosześcioletnia Jean Louise Finch, zwana Skautem, powraca z Nowego Jorku w rodzinne strony, do starzejącego się ojca. Na południu Stanów Zjednoczonych panuje zamęt polityczny; trwają spory wokół kwestii nadania Murzynom pełni praw obywatelskich. Powrót Jean Louise do domu staje się gorzko-słodkim doświadczeniem, gdy na jaw wychodzi bolesna prawda o jej krewnych, o mieszkańcach miasta, w którym dorastała, o ludziach najbliższych jej sercu. Wspomnienia z dzieciństwa wracają wysoką falą, lecz teraźniejszość Maycomb wystawia na ciężką próbę wszystkie prawdy i wartości, w które Skaut niezłomnie wierzyła. Szkicując zupełnie nowy portret bohaterów "Zabić drozda", powieść "Idź, postaw wartownika" jest zarazem znakomitym studium młodej kobiety wkraczającej w dorosłe życie w trudnych czasach - czasach bolesnych, ale i niezbędnych przemian, czasach rozliczenia z iluzjami przeszłości. To dziennik podróży, w której jedynym przewodnikiem jest sumienie człowieka.

źródło opisu: okładka

Rafał Kosik - FELIX, NET I NIKA ORAZ (NIE)BEZPIECZNE DORASTANIE | Często żyjemy nadzieją. Bo chcemy żyć.*

Zacznę od truizmów: uwielbiam Felixa, Neta i Nikę i uwielbiam Rafała Kosika. I jedno wcale nie wynika z drugiego. Oczywiście, gdy zakochałam się w serii, to autora też jakoś lubiłam. A potem poznałam jego "dorosłe" powieści i się zakochałam. Teraz zaś nawet jednemu jego felietonowi w Nowej fantastyce nie przepuszczę (w sumie to żadnemu tamtejszemu felietonowi nie przepuszczę, są zbyt genialne - przechodzę do nich zaraz po sprawdzeniu wyników konkursów). Nie, to nie jest obsesja. Tylko zadziwiająca zgodność poglądów.

Tak więc nie oczekujcie po moich recenzjach obiektywizmu. Zresztą: kiedy ja ostatnio byłam obiektywna? Ale naprawdę, nawet jeśli ktoś narzeka na nudne elementy w którejś z jego książek, to ja prawdopodobnie ich nie zauważę. Dlatego dla pewności skonfrontujcie moją opinię z kilkoma innymi ;)

Życzenia świąteczne!

źródło: scrapbook.com

Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia pragnę żyć Wam szczęścia (a tylko książki je Wam dadzą), zdrowia (a jak chorować, to tylko z zapasem książek pod bokiem), pomyślności (w książkowych wyborach), miłości (ale pamiętajcie: idealny partner to mój książkowy, nie bohater fikcyjny), dużo czasu (na książki) i przestrzeni życiowej (jw.), wspaniałych prezentów (czyt.: książek), mnóstwa pieniędzy (na książki), spełnienia marzeń (czyli wypełnienia ambitnego wyzwania czytelniczego) oraz dobrych przyjaciół (pożyczających dobre książki).

No i już ogółem: szczęśliwego Nowego Roku!*

Marre

*Ale z książkami. I kanapą.

Philip Pullman - BAŚNIE BRACI GRIMM DLA DOROSŁYCH I MŁODZIEŻY. BEZ CENZURY

Jakoś nigdy dużo uwagi nie poświęcałam Baśniom braci Grimm. Oczywiście, znam te najpopularniejsze i dobrze zdaję sobie sprawę, że najmilsze to one nie były. Zawsze jednak należałam do teamu Andersena. Dlatego to wydanie uznałam za świetną okazję do nadrobienia tych elementarnych zaległości.

NIEDZIELA Z FAN ARTAMI #7: Świat Dysku, cz.1

Dobra, na początek muszę się oficjalnie ucieszyć, że nikt z Was nie wytknął mi tygodniowego opóźnienia z Niedzielą. W tym wypadku (i tylko w tym) nie chodziło nawet o brak czasu, ale o moją słynną sklerozę... Ale fakt faktem, że słowem miesiąca powinno zostać opóźnienie. Najlepszy przykład: we wtorek ukaże się recenzja książki... ukończonej 2 grudnia. Więc jest źle. Chociaż znajduję też zalety: w święta wreszcie dokończę grubaśnego Jonathan Strange. I Zgrozę w Dunwich jak dobrze pójdzie. Nie zapeszajmy jednak.